تبلیغات
بزرگترین مرجع جنگ افزار
بازدید : مرتبه
تاریخ : یکشنبه 10 شهریور 1392
http://up.p30room.ir/uploads/137804384048912.gif

http://up.p30room.ir/uploads/137804384024911.jpg

نیروی دریایی سوریه کوچکترین بخش ارتش این کشور را تشکیل می‌دهد که تحت فرماندهی ناحیه نظامی لاذقیه قرار داشته و ناوگان آن در بنادر طرطوس، لاذقیه و بانیاس ( میناة البایدا ) مستقر است. در حال حاضر فرماندهی این نیرو به عهده‌ی دریادار طالب البرّی است.

وظیفه‌ی اصلی ناوگان دریایی سوریه دفاع از بنادر مهمی چون طرطوس و لاذقیه در محدوده‌ی آب‌های محلی و به ویژه در برابر تهاجم احتمالی ناوگان اسرائیل است. دو بندر مذکور نقشی حیاتی در ساختار اقتصادی سوریه دارند.

سوری‌ها طی سال های اخیر تلاش‌هایی را جهت تقویت ناوگان سطحی، زیرسطحی و لجستیکی خود انجام داده‌اند لکن این نیرو هنوز دارای برخی ضعف‌های اجتناب ناپذیر است. در حال حاضر اصلی‌ترین تامین‌کننده‌های تسلیحات دریایی سوریه، ایران و روسیه هستند.

تاریخچه

نیروی دریایی سوریه در سال 1950 و پس از دریافت تعدادی شناور رزمی از فرانسه رسماً تشکیل شد. پرسنل اولیه‌ی این بخش از ارتش سوریه در واقع افرادی از نیروی زمینی بودند که برخی دوره‌های آموزشی را در دانشگاه‌های فرانسوی طی کردند. این نیرو در سال 1985 دارای 4000 نفر پرسنل فعال و 2500 نفر ذخیره بوده است.

نیروی دریایی سوریه در 7 اکتبر 1973 طی نبرد لاذقیه در درگیری با شناورهای موشک‌انداز اسرائیلی، چهار شناور موشک انداز خود را از دست داد. در این نبرد شناورهای موشک‌انداز کلاس اوسا و کمار در برابر موشک‌اندازهای اسرائیلی ساعر 3 کاری از پیش نبردند به نحوی که ناوهای اسرائیلی کلیه شناورهای سوری را هدف قرار داده و غرق کردند.

شایان ذکر است پیش از این نبرد مصری‌ها موفق شده بودند به کمک شناور موشک‌انداز کلاس کمار خود، یک فروند ناوشکن کلاس ایلات اسرائیلی را با موشک ضدکشتی پی-15 ترمیت هدف قرار داده و غرق کنند.


http://www.8pic.ir/images/72255175654737244720.jpg

اُسا I


http://www.8pic.ir/images/43033708187125414365.jpg

ساعر 3


http://www.8pic.ir/images/23333392999161633225.jpg

نبرد لاذقیه


http://www.8pic.ir/images/55054655707367168412.jpg

کمار


http://www.8pic.ir/images/68319233905016028291.jpg

ایلات


تجهیزات

در یک نگاه کلی دو یا سه فروند زیردریایی دیزل الکتریک کلاس رومئو (خریداری شده از شوروی در سال 1985)، 2 فروند ناوچه کلاس پتیا، 20 فروند شناور موشک‌انداز کلاس اُسا، حدود 22 فروند شناور تندرو، 3 فروند شناور پشتیبانی، 8 فروند شناور مین‌ریز و 21 فروند بالگرد در اختیار ناوگان دریایی سوریه قرار دارد. علاوه بر موارد یاد شده، سوری‌ها تعداد زیادی سامانه موشکی ساحلی نیز در اختیار دارند.

دفاع ضدهوایی

سوری‌ها جهت دفاع از ضدهوایی از سواحل خود پیش از این سامانه های موشکی روسی باک ام2 و پانتسیر اس1 را خریداری کرده‌اند. باک سامانه موشکی ضدهوایی برد متوسط جهت دفاع در برابر انواع تهدیدات هوایی همچون موشک های کروز، بمب‌های هوشمند و هواپیماها است. پانتسیر سامانه‌ی ضدهوایی ترکیبی برد کوتاه و متوسط محسوب می‌گردد.

http://www.8pic.ir/images/23370040835226562986.jpg

باک ام2


http://www.8pic.ir/images/53502775653756518433.jpg

پانتسیر اس1


ناوگان زیرسطحی

ناوگان زیرسطحی سوریه شامل دو تا سه فروند زیردریایی رومئو است که به نظر می رسد در حال حاضر همه آنها غیرعملیاتی باشند. پیش از این هیئتی نظامی از سوریه به روسیه سفر کرده و طی مذاکراتی با مقامات روس تمایل سوریه جهت خریداری دو فروند زیردریایی پیشرفته دیزل الکتریک کلاس لادا (نمونه صادراتی آمور) را اعلام کرده‌اند که به نظر می‌رسد تا سال 2015 به ناوگان زیرسطحی سوریه خواهند پیوست.

لادا زیردریایی مخفی‌کار و جدید روسی است که دارای برد عملیاتی بالا بوده و قادر است انواع تسلیحات ضدکشتی و ضدزیردریایی را بکارگیرد. شاید اگر در حال حاضر این زیردریایی ها در اختیار ناوگان دریایی سوریه قرار داشتند غربی‌ها برای تهدید سوریه ادبیات و منش دیگری در پیش می‌گرفتند!

http://www.8pic.ir/images/05037765723698052442.jpg

رومئو


http://www.8pic.ir/images/31002763066937084587.jpg

لادا


ناوگان سطحی

اصلی‌ترین بخش ناوگان سطحی نیروی دریایی سوریه را شناورهای روسی تشکیل می دهند، که شامل 2 فروند ناوچه پتیا III، 8 فروند شناور موشک‌انداز کلاس اُسا I و 12 فروند اُسا II است. علاوه بر این ناوگان سوریه مجهز به قایق‌های تندرو شامل 10 فروند IPS-18 ایرانی، 8 فروند ژوک روسی و نیز 6 فروند MIG-S-1800 ایرانی است. لازم به ذکر است به نظر می‌رسد شناورهای ایرانی یادشده در کارخانجات دریایی سوریه ساخته شده‌اند.

پتیا III ناوچه سبک طراحی و ساخته شده شوروی سابق است؛ از این شناور مجموعاً 54 فروند تولید شد که از این تعداد 46 فروند از خدمت خارج شده‌اند در حال حاضر تنها در دو کشور سوریه و ویتنام به تعداد به ترتیب دو و شش فروند از این شناور را در اختیار دارند. ماموریت اصلی این شناورها درگیر شدن با واحدهای زیرسطحی است و پیکربندی تسلیحاتی آن بر همین اساس انجام گرفته است.

ین ناوچه 1150 تنی حدودا 88 متر طول و 3 متر آبخور دارد و تسلیحات آن شامل چهار توپ 76 میلیمتری 2×2، چهار لانچر موشک ضدزیردریایی RBU 6000 و سه تیوب اژدر 533 میلیمتری است. پتیا III قادر است تا 30 گره سرعت بگیرد و برد عملیاتی آن 4870 مایل دریایی در سرعت ده گره است.

http://up.p30room.ir/uploads/137805052910991.jpg

پتیا III


دیگر ناوچه‌ی رزمی سوری‌ها شناور‌های موشک‌انداز پرطرفدار کلاس اُسا I و اُسا II هستند، از این شناور تاکنون چیزی بیش ار 400 فروند تولید شده است. سوری‌ها تعداد 8 فروند اُسا I و 12 فروند اُسا II در اختیار دارند که به ترتیب مسلح به موشک‌های ضدکشتی P-15T و P-15U هستند. علاوه بر این بر روی هر دو کلاس یادشده دو قبضه توپ آکا 230 (یک فبضه در سینه و یک قبضه در پاشنه) نصب شده‌است.

این شناورها دارای تناژ جابجایی 209 تا 235 تن بوده و 38.5 تا 42 گره سرعت می‌گیرند. اُساها نبردهای متعددی را در سراسر جهان تجربه کرده‌اند که به عنوان مثال می‌توان به نبرد شش روزه، جنگ اکتبر، جنگ 1971 هند و پاکستان و جنگ هشت ساله ایران و عراق اشاره کرد. در جنگ اکتبر و در نبرد لاذقیه اُساهای سوری در برابر ساعرهای اسرائیلی شکست سختی را تجربه کردند، در جنگ ایران و عراق تعداد زیادی از اُساهای عراقی طعمه فانتوم‌های ایرانی شدند، امّا بر خلاف موارد یاد شده هندی‌ها در عملیات موفقیت‌امیز ترایدنت با بکارگیری این شناور نیروی دریایی پاکستان را شکست دادند.

ضعف اصلی این شناور موشک‌های ضعیف بکار رفته در آنهاست، P-15 موشکی است که در برابر اقدامات الکترونیکی ضعیف عمل کرده است، در نبرد لاذقیه اسرائیلی‌ها موفق شدند موشک‌های شلیک شده از اُساهای سوری را منحرف کنند. علاوه بر این با وجود هم وزن بودن آکا230 با توپ دفاع نزدیک آکا630، این توپ قدرتمند در هیچ یک از شناورهای اُسا نصب نگردید که این امر آنها را در برابر حملات هوایی و موشکی آسیب‌پذیر می‌سازد.

http://up.p30room.ir/uploads/13780505299662.jpg

اُسا II


جهت انجام عملیات‌های آبی خاکی سوری‌ها سه فروند شناور آبی خاکی لهستانی کلاس Polnocny در اختیار دارد. این شناور قادر است تا هشت نفربر و تا وزن 250 تن را حمل کند. وزن این شناور 834 تن، طول آن 73 و آبخور آن 2.3 متر است. تسلیحات این شناور شامل دو قبضه توپ آکا230، چهار مقر شلیک موشک استرلا2 و یک راکت‌انداز 140 میلیمتری 18 لول Ogon است. Polnocny در حداکثر سرعت 18 گره تا 2000 کیلومتر برد دارد.

http://up.p30room.ir/uploads/137805053046943.jpg

Polnocny


از جمله شناورهای مهم دیگر سوریه می‌توان به شناورهای مین‌روب زیر اشاره کرد :

1 فروند کلاس Sonya: با تناژ 450 تن، طول 48.8 متر و آبخور 2.1 متر، بیشینه سرعت 15 گره و برد 3000 مایل دریایی.

5 فروند کلاس Yevgenia: با تناژ 94 تن، طول 26.13 متر و آبخور 1.3 متر، بیشینه سرعت 12 گره و برد 300 مایل دریایی.

1 فروند Natya: با تناژ 873 تن، طول 61 متر و آبخور 3.6 متر، بیشینه سرعت 17 گره و برد 1500 مایل دریایی.

http://www.8pic.ir/images/26917742901347505422.jpg

Natya


http://www.8pic.ir/images/30438643093844299313.jpg

Sonya


هواگردها

هواگردهای مورد استفاده نیروی دریایی سوریه شامل 11 فروند Mil Mi-14PL Haze-A، 5 فروند Kamov Ka-25 و 5 فروند Kamov Ka-28PL Helix-A می‌شود.

http://www.8pic.ir/images/26275648275580618794.jpg

Mil Mi-14


http://www.8pic.ir/images/61367572750490422667.jpg

Kamov


سامانه‌های ضدکشتی ساحلی

سوری‌ها جهت دفاع از سواحل خود موشک های مناسبی در اختیار دارند و در واقع مهم‌ترین نقطه قوّت نیروی دریایی آنها موشک‌های سطح به سطح ضدکشتی ساحلی است که می‌توانند به هر شناوری که به ساحل این کشور نزدیک شود، درسی فراموش نشدنی بدهند. تسلیحات موشکی نیروی دریایی سوریه شامل موارد زیر است :

موشک ضدکشتی YJ-82 یا C-802 نور: برد 120 کیلومتر، سرعت 0.9 ماخ، هدایت رادار داخلی فعال، سرجنگی 165 کیلوگرمی شدیدالانفجار با فیوز تاخیری. ارتفاع پروازی این موشک 3 تا 7 متر با توجه به فاز تهاجم است. این امر کشف آن توسط ناو دشمن را با مشکلات اساسی روبرو می کند. لازم به ذکر است بعید نیست سوری‌ها به کمک ایران برد موشک‌های C-802 خود را افزایش داده باشند.

موشک ضدکشتی P-5 Pyatyorka: برد 500 کیلومتر، سرعت 0.9 ماخ، هدایت رادار داخلی فعال، مجهز به سرجنگی 1000 کیلوگرمی. سابقه تولید این موشک روسی به سال 1959 باز می‌گردد.

http://www.8pic.ir/images/18172595753150772788.jpg


موشک ضدکشتی P-800 Oniks یا همان یاخونت: برد 300 کیلومتر، سرعت 2.5 ماخ، هدایت راداری فعال و غیرفعال، سرجنگی 300 کیلوگرمی. سوری‌ها 72 فروند از این موشک را در سال 2011 خریداری کرده‌اند. ارتفاع پروازی این موشک حدوداً ده متر است. در صورت نزدیک شدن شناورهای غربی به ساحل سوریه این موشک‌ها می‌توانند پرل‌هاربر دیگری را در تاریخ نیروی دریایی آمریکا رقم بزنند.

http://www.8pic.ir/images/98779339397133392318.jpg


موشک ضدکشتی P-15 Termit: برد 80 کیلومتر، سرعت 0.9 ماخ، هدایت راداری فعال مجهز به هدایت فروسرخ در برخی موشک‌ها، سرجنگی 454 کیلوگرم. این موشک از سال 1960 تا کنون در نیروی دریایی کشورهای مختلف قرار دارد. ارتفاع پروازی بالا (100 تا 300 متر) و ضعف در برابر اقدامات متقابل الکترونیکی بزرگترین عیب این موشک محسوب می‌شود.

http://www.8pic.ir/images/30277093445235054309.jpg


پایگاه‌های دریایی

پایگاه‌های دریایی سوریه در بانیاس، طرطوس و لاذقیه قرار دارند.

http://www.8pic.ir/images/60665747057040804380.jpg


بانیاس ( میناة البایدا ): این پایگاه یک پایگاه دریایی ویژه‌ی ساخته شده توسط سوری‌ها است. مقر فرماندهی نیروهای دریانورد و همچنین غواص‌ها در این پایگاه واقع است. در این پایگاه تاسیسات آموزشی ویژه‌ای قرار دارند. ضمن اینکه چند فروند از شناورهای گشتی سوریه در این پایگاه مستقر هستند.

لاذقیه: لاذقیه بزرگترین بندر سوریه محسوب می‌شود. حوضچه خشک تعمیراتی سوری‌ها در این پایگاه قرار دارد. برخی شناورهای موشک‌انداز تندرو سوری در این منطقه واقع شده‌اند.

طرطوس: طرطوس مهم‌ترین پایگاه نظامی منطقه هم برای سوری‌ها و هم برای روس‌ها محسوب می‌شود. این پایگاه مهم‌ترین پایگاه پشتیبانی از زیردریایی‌های روسی مستقر در مدیترانه بوده و مجهز به حوضچه تعمیراتی شناور 80000 تنی است. دو ناوچه پتیا III بعلاوه شناورهای مین‌روب، ناوهای آبی خاکی و همچنین تعدادی از شناورهای تندرو موشک‌انداز در این پایگاه واقع‌اند.

طی قراردادی که در سال 1971 بین شوروی و سوریه منعقد شد، روس‌ها که درگیر جنگ سرد بودند به پایگاهی دریایی برای حضور در مدیترانه دست می‌یافتند و سوریه علاوه بر دریافت کمک مالی، پشتیبانی تسلیحاتی روس‌ها را کسب می‌کرد. پس از بالا گرفتن تنش میان غرب و روسیه به علت جنگ اوستیا و همچنین استقرار سپر موشکی آمریکایی‌ها در لهستان روسیه با کسب موافقت رییس جمهور بشار اسد، طرح توسعه پایگاه دریایی طرطوس را جهت تبدیل آن به یک پایگاه مهم دریایی در مدیترانه و پشتیبانی از ناوهای هسته‌ای خود، آغاز کرد.

در دسامبر 2011 روسیه ناوگروهی شمال ناو هواپیما کوزنتو را به این پایگاه ارسال کرد. نکته‌ی جالبی که در اظهار نظر روس‌ها در مورد طرطوس به چشم می خورد تناقضات آن است! در 26 ژوئن 2013 وزیر امور خارجه روسیه از عدم اهمیت استراتژیک و نظامی طرطوس صحبت می‌کند و علت خروج روس‌ها از این منطقه را همین امر معرفی می‌کند اما یک روز بعد این خبر توسط وزارت دفاع روسیه تکذیب شده و طرطوس به عنوان یک پایگاه مهم منطقه‌ای نیروی دریایی روسیه معرفی می‌شود.

http://www.8pic.ir/images/84021865979712727953.jpg

پایگاه روس‌ها در طرطوس


http://up.p30room.ir/uploads/13780496532881.jpeg

نقشه‌ی دریایی مدیترانه



ویدئوی مربوط به تست موشک‌های نور، یاخونت و احتمالا ترمیت


http://up.p30room.ir/uploads/137805192075471.jpg

DOWNLOAD





ترجمه و گردآوری از : محمدمهدی محمدی ( Electro_officer )

منبع : میلیتاری





طبقه بندی: توان نظامی ارتش های جهان ، 
برچسب ها: Syrian Navy، نگاهی به نیروی دریایی سوریه، نیروی دریایی سوریه، اشنایی با نیروی دریایی سوریه، سوریه، پایگاه‌های دریایی سوریه، هواگردهای مورد استفاده نیروی دریایی سوریه،
ارسال توسط مهران
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه