تبلیغات
بزرگترین مرجع جنگ افزار
بازدید : مرتبه
تاریخ : شنبه 26 مرداد 1392
http://up.p30room.ir/uploads/137674396357121.jpg

ناوشکن یو اس اس (Zellars (DD-777، کلاس آلن ام سامنر، بنام توماس ادوارد زلارس، ستوان نیروی دریایی ایالات متحده که در ناو شکن می سی سی پی (BB-41) خدمت کرده بود نامگذاری شد. در 12 ژوئن سال 1924، Zellars و 47 خدمه دیگر در حادثه ی مرگبار شلیک تیر به ناو و اتش سوزی گسترده درگذشت. اما قبل از آن که کشته شود، با باز کردن دریچه آب آتش را خاموش، و از آسیب بیشتر به کشتی جلوگیری و باعث حفظ جان عده ی کثیری ازهمرزمانش شد .

http://www.8pic.ir/images/20511521921669325451.jpg

این ناوشکن که بنام او نامگذاری شد در تاریخ 24 دسامبر سال 1943 در سیاتل، واشنگتن،توسط کارخانه کشتی سازی تاد پاسفیک، به آب انداخته و در 19 ژوئیه 1944؛ توسط همسر توماس Zellars راه اندازی و در 25 اکتبر 1944 به دستورفرماندهی خود Blinn Van Mater ماموریت خود را آغاز کرد.


جنگ جهانی دوم :

http://www.8pic.ir/images/36561734964641917563.jpg
آرم (Zellars (DD-777

پس از شش هفته آموزش تجربی در سن دیگو، کالیفرنیا، ناوشکن Zellars به شمال و به Bremerton واشنگتن برای تجزیه و تحلیل آموزش ها رفت . کریسمس 1944 را در Bremerton به سر برد، اما به زودی و برای جریان پرل هاربر و مرحله دوم آموزش مقدماتی تا ورود به مبارزه را آغاز کرد. که این آموزش ها تا اواسط ماه مارس 1945 به طول انجامید که در آن زمان با بخشی دیگر از ناوگان نیروهای امریکایی به طرف اوکیناوا حمله برد.

به همراه گروه ضربت تی جی 54.3 و بهمراه رزم ناو دریادار مورتون برای پوشش در اطراف ناوهای جنگی قدیمی اختصاص داده شد و همراه با ناو Ulithi از کارولینای غربی در تاریخ 25 مارس وارد منطقه ی دشمن شد و برای اولین بار در جنگ شرکت کرد و در هفته بعد بندر Kerama Retto را اشغال و سپس جزیره اوکیناوا را به مدت طولانی تحت بمباران شدید همراه با رزمناوهای گروه TF 54 قرار داد .

از آنجا بسیاری از اهداف در اوکیناوا به خوبی مطابق استراتژی جدید ژاپن برای دفاع از عمق قرار گرفته بودند،اسلحه 5 اینچی Zellars که برای این کار در نظر گرفته شده بود کاری از پیش نبرد و کالیبر بزرگتر را برای استفاده در ضد هوایی و حمله بر ضد زیردریایی ها بکار گرفته شد و از ناو ها و ناوشکن ها به این طریق حفاظت به عمل آمد.بعد از 1 آوریل و در حمله آبی خاکی به اوکیناوا، این ناو شکن همچنان به عنوان بزرگترین کشتی از ناوگان TG 54.3 در حمایت از سربازان حمله کننده به ساحل به تبادل آتش با دشمن پرداخت.با عمر کمتر از یک ماه فوق العاده قوی در جنگ ظاهر شد.

http://www.8pic.ir/images/53386543382768243737.jpg

در بعد از ظهر روز 2 آوریل،به همراه ناو تنسی (BB-43) مورد حمله ی سه فروند جنگنده بمب افکن ژاپنی بنام Jill و در یک حمله هماهنگ قرار گرفتند. آنها با فاصله ی حدود 15 فوت (4.6 متر) از سطح آب به ناوشکن ها حمله کردند . Zellars زنگ خطر را به صدا دراورد و باسرعت 25 گره (46 کیلومتر در ساعت) به حرکت در آمد و به سمت آنان آتش گشود. آنها در طیف وسیعی در 1،800 متر پخش و در حمله ی دوم تا 3،000 متر از هم فاصله گرفته بودند.

ناوشکن ها بااسلحه ی 40 میلی متر بر روی خلبان اول ژاپنی آتش گشودند و باعث ا سقوط این بمب افکن بر روی لنگر گاه سمت ناوشکن Zellar شدند و بمب افکن دوم با بمب 500 کیلوگرمی خود قبل از انفجار به طرف راست بدنه کشتی و به اطاق کوچک نزدیک اشپزخانه که مخصوص نگاهداشتن ظروف و کارد و چنگال بود برخورد و آن را پاره کرد. ناوشکن به طور موقت همه قدرت از دست داد و توسط اتاق مربوط به آتش نشانی ناوشکن به حالت امن در آمد.در همین حال،با تفنگ 20 میلیمتری خود به جنگ ادامه داد: و به دفع حمله ی هواپیما دیگر پرداخت.


http://www.8pic.ir/images/26660194466484638998.jpg

آن شب،ناوشکن را به Kerama Retto بردند که بر اثر حمله آسیب های گسترده ای دیده و در بعضی از نقاط بدنه خمیده شده بود. پس از وصله موقت بدنه، ناوشکن به ایالات متحده منتقل و وارد جزیره ترمینال کالیفرنیا، در تاریخ 1 ژوئن شد.تعمیرات این ناوشکن حدود دو ماه و نیم به طول انجامید و در این زمان جنگ جهانی دوم به پایان رسید.

http://up.p30room.ir/uploads/137674453078521.jpg

پس از جنگ :

ناو شکن Zellars آموزش های تجربی خود را در ماه سپتامبر و در سن دیگو انجام داد،و در 8 اکتبر بصورت ترانزیت وارد کانال پاناما شد و در 16 همان ماه کشتی سازی نیروی دریایی ایالات متحده در نیویورک شد. پس از آن ناوشکن با شرکت ناوهواپیمابر میدوی (CVB 41) به سمت جنوب وحرکت در خط ساحلی اقیانوس اطلس به خلیج گوانتانامو، کوبا رسید و از آنجا به جزیره Culebra که در آن ناوشکن به تمرین بمباران ساحل پرداخت.پس از بازگشت به ایالات متحده آمریکا، این ناو جنگی مامور به همراهی ناوهواپیمابر فرانکلین دی روزولت (CVB-42) در ماه های ژانویه و فوریه 1946 دریافت کرد.

از نکات برجسته این سفر رفتن به ریو دو ژانیرو، برزیل در ماه فوریه و از 1 تا 11 بود. در سفر بازگشت،ناوشکن Zellars دستور به محافظت از ناو هواپیمابر جدید و رساندن آن به Pensacola درایالت فلوریدا را گرفت و تا 22 آوریل در آنجا خدمت کرد.پس ازانجام تعمیرات معمول در خلیج CASCO، این ناوشکن برای انجام وظیفه در نیروی زیردریایی،به ناوگان اقیانوس اطلس در 4 اکتبر ملحق شد. در طول سه ماه آینده، به عنوان یک کشتی هدف برای زیردریایی جهت آموزش پرتاب اژدر خدمت کرده و در ماه ژانویه و فوریه 1947، به تمرین تاکتیکی در ناوگانی متشکل از چندین ناو شرکت کرد و در 17 مارس و برای چهار ماه بعد، در امتداد اقیانوس اطلس و سواحل نیوانگلند به انجام ماموریت پرداخت.

بازنشستگی بعد از جنگ کره این کشتی در تاریخ 10 اکتبر یه نیوپورت بازگشت و یک ماه بعد به مرکز آموزش نیروی دریایی در نیویورک همان جایی که راهی جنگ کره شده بود بازگشتاین کشتی 16 ماه در نیویورک وظیفه آموزش را را بر عهده داشت و سپس در 19 مارس سال 1971 از خدمت بازنشته شد و از لیست نیرو دریایی خط زده شد وسپس در یک مناقصه به نیروی دریایی ایران پس 20 ماه بازسازی درفیلادلفیابه ایران انتقال داده شد و Babr (DDG 7 نام گرفتسر انجام این کشتی در سال 1998 ، صرفا جهت اوراق و بازیافت ، به پاکستان سپرده شد .

http://www.8pic.ir/images/27328089915883926216.jpg

در ایران :

ناوشکنهای مذکور نقش بسیار مهمی در حمایت از واحدهای پیاده ایران و اجرای آتش پشتیبانی از نیروهای کشورمان در عملیات موفق و تاریخی ظفار علیه چریکهای تجزیه طلب و مائو ئیست ( جبهه آزادیبخش ظفار و خلیج اشغال شده ) در کشور عمان داشته اند .یکی از دلایل خرید این ناوها در واقع تربیت کادر لازم برای ناوشکنهای سنگین موشک انداز و مدرن نوع ( اسپروانس ) ساخت آمریکا که در نیروی دریائی کشورمان به ناوشکنهای کلاس ( کوروش ) معروف بودند میباشد .

این ناوشکنها اگر به اوراقچی ها فروخته نشده بودند با توجه به مدیریت عالی امیر دریادار دکتر سیاری فرمانده محترم و گرامی نداجا و با یک برنامه نوسازی و به روز رسانی تسلیحات- نیروی پیشران و سیستمهای الکترونیک و غیره قطعا به شناورهائی پرقدرت و اقیانوس پیما جهت اجرای برنامه های نداجا تبدیل شده بودند .

ناوشکنهای ببر و پلنگ اولین ناوهای ایرانی مجهز به سکوی پرواز بالگرد و موشکهای دو ماموریته ( ضد سطحی- ضد هوائی ) از نوع استاندارد در نیروی دریائی ارتش جمهوری اسلامی ایران بوده اند . توپهای کالیبر 5 اینچ موجود در ناوشکنهای ببر و پلنگ نیز پرقدرت ترین توپهای موجود در نداجا تا زمان حال بوده اند و ناو ببر تنها ناو سنگین مجهز به سونار عمق متغیر در نیروی دریائی ایران بوده است .

نچه به طور بسیار مختصر به استحضار رسید صرفا به منظور آشنائی با ناوشکنهائی است که زمانی با حرکت در آبهای خلیج همیشه فارس و دریای عمان ابهت خویش را به چشم کشورهای منطقه میکشیدند . هنوز افسران زیادی در نیروی دریائی کشورمان هستند که هرچند گاه یکبار خاطرات شیرین خدمت در این شناورهای با شکوه را باز گوئی مینمایند . به امید روزی که ناوشکنهای سنگین موشک انداز و بالگرد بر ببر و پلنگ و آرتمیس ساخت کشورمان سینه امواج را در اقیانوسهای هند و اطلس و آرام بشکافند و پرچم پر افتخار کشورمان را به اهتزاز درآورند .

دلیل فروش :

http://www.8pic.ir/images/81924624981930102152.jpg

علت اصلی فروش این ناوشکن ها برای اوراق مشکل پیشرانشون بوده همونطوری که میدونین نیرو محرکه این یگانها توربین بخار بود و مشکلات عمده ای که باهشون دست و پنجه نرم میکردند ایرادات پیاپی و مشکلات کندانسور بعد از اون کمبود قطعه برای توربین و در ادامه اون گیر باکسشون بود ولی بویلر های چپ و راست سالم بودند در کل نبود قطعات یدکی و خدمات پشتیبانی و ضعف مفرط صنعت دریانوردی اون روزهامون باعث شد که فقط و فقط بخاطر نبود پشتیبانی برای تعمییر و نگهداری موتورخونه اشون اونا رو بفروشیم پاکستان اگر امروزه بودن ما بایستی اول نوع پیشرانش رو عوض میکردیم ( مثلا دیزلیشون میکردیم ) بعد میرفتیم سراغ بهینه کردن رادارها، سیستمهای جنگ الکترونیک ، سامانه های ارتباطی و جنگ افزارهاشونبرای دریانوردی های بین المللی و بیرون خلیج فارس خیلی بدرمون میخوردنبه امید روزی که خودمون بزرگتر، سرتر و برتر از اونا رو بسازیم ( کاری که تواناییشو داریم)



در آمریکا :

نام: توماس ادوارد زلارس

سازنده: کارخانه کشتی سازی تاد پاسفیک

راه اندازی: 19 ژوئیه 1944

خدمت رسانی: از 25 اکتبر 1944 تا 19 مارس 1971 در نیروی دریایی ایالات متحده

سرنوشت: به ایران 12 اکتبر 1973

در ایران :

نام: Babr DDG-7 و سپس (D61)

دستیابی: 19 مارس 1971

راه اندازی: 12 اکتبر 1973

سرنوشت: غیر عملیاتی از سال 1994، 1998 اوراق می شود

مشخصات فیزیکی و فنی :

جابجایی: 2200 تن

طول: 114.76 متر

عرض: 12.19 متر

آبخور: 4.78 متر

پیشران: 60،000SHP 45 مگاوات با دو پروانه

سرعت: 34 گره معادل با 63 کیلومتر بر ساعت

محدوده: 12 هزار کیلومتر با 15 گره دریایی

پرسنل: 336 نفر


مشخصات كلی :


نام گذاری : توماس ادوارد زلارس

سازنده: کارخانه کشتی سازی اقیانوس آرام(تاد) سیاتل

زمان ساخت: 24 دسامبر 1943

آب اندازی: 19 ژوئیه 1944

راه اندازی: 25 اکتبر 1944

خروج از خدمت : 19 مارس 1971

سرنوشت: فروش به ایران 12 اکتبر 1973

نام : ببر DDG-7 و سپس (D61)

راه اندازی مجدد: 12 اکتبر 1973

سرنوشت: غیر عملیاتی در سال 1994 و اوراق

کلاس و نوع: ناوشکن کلاس آلن ام سامنر

جابه جایی: 2،200 تن

طول: 114.76 متر

عرض :12.19 متر

پیشرانش: 45 مگاوات

سرعت: 34 گره (63 کیلومتر در ساعت، 39 مایل در ساعت)

برد: 6،500 مایل معادل (12،000 کیلومتر)

خدمه: 336 نفر

تسلیحات :

اسلحه دی پی 6 × 5 اینچی (12.7 سانتی متر)

12 × تفنگ 40 میلی متر،

11 × تفنگ 20 میلی متر AA

10 × اژدر21 اینچی(53 سانتی متر)


http://up.p30room.ir/uploads/137674383504871.jpg


منبع : ارتشی دات کام / مجتبی کیا

گردآورنده : sarvan313





طبقه بندی: ناوشکن , رزم ناو , ناوچه ها و ...، 
برچسب ها: اشنایی با ناوشکن ببر Babr DDG 7، ناوشکن ببر Babr DDG 7، اشنایی با ناوشکن ببر، Babr DDG 7، اشنایی با ناوشکن یو اس اس (Zellars (DD-777، اشنایی با ناوشکن یو اس اس، (Zellars (DD-777،
ارسال توسط مهران
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه